

Owoce – Warzywa – Owoce południowe

Uprawa śliwek sięga czasów starożytności, a jej korzenie Bliskiego Wschodu. Uważa się, że obecna śliwka europejska to połączenie tarniny (Prunus spinosa) i śliwy wiśniowej (Prunus cerasifera), są to dziko rosnące odmiany na terenach Kaukazu i Morza Kaspijskiego, dlatego też przyjmuje się, że to właśnie tam powstała dzisiejsza śliwka. W 150 r.p.n Ch. przywieźli ją Rzymianie do Włoch, skąd rozpowszechniła się po całej Europie. Niestety poprzez liczne krzyżówki ta „stara śliwka” to już prawie wspomnienie.
Śliwki to okrągłe lub owalne owoce z miękkim i soczystym miąższem. Owoce pokryte szadzią. Biała szadź, stworzona przez „matkę naturę” dla ochrony owocu przed jego wyschnięciem jest zmywalną wydzieliną.
Śliwki są bardzo słodkie.
Śliwki uprawia się na całym świecie, przy czym największa część upraw przypada na Azję (45 %), Europę (36 %) i Amerykę Północną i Środkową (14 %).
Krajowe zbiory przypadają na miesiące od czerwca do października, a sezon importowy od końca czerwca do końca października. Najważniejsi importerzy to: Włochy, Węgry, Francja, Rumunia, Hiszpania, Polska i Turcja. Główne miesiące importu to sierpień i wrzesień.
Oprócz witamin A, C i Biotyny(H) śliwka zawiera również witaminę B. Śliwki to najlepszy inicjator wymiany węglowodanów oddziałujących korzystnie na system nerwowy, stan psychiczny i samopoczucie oraz poprawiający wydajność organizmu i odporność na stres. Poza tym pobudzają pracę nerek i jelit.
Żaden z owoców pestkowych nie jest tak zróżnicowany jak śliwka. Obecne śliwki to wielorazowe krzyżówki, z których powstało ponad 2000 odmian — tylko częściowo da się je miedzy sobą rozróżnić — poprzez wielkość, kolor, kształt, zawartością soku, aromatem i czasem dojrzewania. Podział tych odmian jest bardzo trudny jednak wykształtowało się pięć następujących grup:
Śliwka (nazywana również okrągłą lub jajowatą) dojrzewa wcześniej niż węgierka, jest okrągła z wyraźną bruzdą. Pestka najczęściej bardzo ciężko się oddziela. Skórka jest koloru niebieskiego do fioletowego, ale występują również odmiany o kolorach żółtym i czerwonym. Miąższ jest przeważnie żółty, bardzo soczysty i szlachetny w aromacie.
Pochodzi z Azji, jest podłużna ze szpiczastymi końcami, najczęściej bez bruzdy. Jej skórka ma kolor ciemnoniebieski, żółty miąższ,pestka dobrze się oddziela. Charakterystyczny jest u niej jej aromatyczny miąższ i biaława szadź na owocu. U nas w kraju jest znanych około 25 odmian, po części z bardzo niespotykanymi nazwami np: Stanley, Prezydent Drouard, Wczesna Śliwka Buhler.
Renklode przywiózł do Francji z Dalekiego Wschodu botanik Pierre Belon, a swoją nazwę zawdzięcza Claude de France, żonie król Francji Franciszek I. Te wrażliwe owoce mają okrągły kształt, skórka koloru zielono-żółtego z czerwonawym połyskiem. Miąższ soczysty i aromatyczny, pestka najczęściej oddziela się ciężko.
Mirabelki to małe, okrągłe, bardzo wrażliwe owoce o żółtym kolorze z czerwonym policzkiem lub kropkami. Jej ścisły, żółty i słodki miąższ bardzo dobrze nadaje się do gotowania.
Śliwkę japońską można dostać szczególnie w miesiącach zimowych importowane z Afryki Południowej lub Chile.