Rambutan

Rambutan

Plural:
Rambutan
Rodzina:
Sapindaceae – Mydleńcowate
Gatunek:
Nephelium lappaceum

Pochodzenie

Roślina pochodzi z ciepłych i wilgotnych regionów Indii, Azji południowo-wschodniej i Malezji. Tam rosną, jak u nas jabłonie w ogrodach i na plantacjach.

Roślina

Wieczne zielone, około 20 m wysokie drzewa, mają „zamknięte” jak orzechy owoce, spokrewnione z liczi i logan (Dimocarpus longan). Rozwijają się z wiech kwiatowych, rosną na długich łodygach i są gęsto owłosione, skąd ich nazwa (po malezyjsku rambut — to włochaty).

Uprawa

Oprócz rodzinnych stron rambutan uprawiany jest również na terenach tropikalnych Afryki, Madagaskaru, Kostaryki, Ekwadoru oraz Australii. Można zbierać je dwa razy w roku: od czerwca do października oraz od grudnia do lutego.

Import

Przez cały rok drogą powietrzną ze Sri Lanki oraz Tajlandii.

Owoc

Jadalne:
miąższ.
Niejadalne:
skórka oraz nasiona.
Zapach:
neutralny.
Smak:
słodko- kwaskowaty i orzeźwiający.
Wielkość:
jak kasztan lub śliwka.
Kształt:
owalny.
Skóra:
twarda jak u liczi, kolor czerwony do brązowego, również żółty. Gęste, faliste, czerwone, zielonkawe lub żółte włosy o długości zbliżonej do szerokości palca.
Miąższ:
mleczno- biały jak u liczi, bardzo soczysty, słodko- kwaskowaty, zawiera około 2 cm nasienie.
Dojrzałość:
włosy są kolorowe.
Przejrzałe owoce:
włosy zwiędłe i / lub czarne.

Zastosowanie

Spożycie na surowo lub jako dodatek do słodkich sałatek. Na ciepło w chińskich daniach lub w napojach alkoholowych.

Przechowywanie

Dojrzałe owoce przechowuje się w chłodnym pomieszczeniu około 2 dni. Rambutany zbierane są prawie dojrzałe i dojrzewają podczas transportu i w sprzedaży.