Miechunka jadalna

Miechunka jadalna

Synonim:
Peruwiańska wiśnia
Plural:
Miechunki jadalne, Peruwiańska wiśnie
Rodzina:
Solanaceae – Psiankowate
Gatunek:
Physalis peruviana

Pochodzenie

Dzikie odmiany miechunki pochodzą prawdopodobnie z rejonu And na południe od równika, z Ekwadoru, Boliwii, Peru oraz z północy Chile. Roślina zadomowiła się przed ponad 200 laty w Afryce Południowej. Jego owoce używane były swego czasu do walki ze szkorbutem, chorobą spowodowaną brakiem witaminy C.

Roślina

Miechunka tak jak jej spokrewniony pomidor rośnie na małych krzakach. Jak tylko jej pomarańczowo- czerwone owoce staną się czerwone owija się o nie cienka jak papier powłoka z liści. Do jej krewnych należy również miechunka rozdęta (Physalis alkekengi) występująca u nas jako roślina ozdobna.

Uprawa

Obecnie miechunki uprawiane są na całej kuli ziemskiej: w Afryce Południowej, Kenii, Madagaskarze, Kolumbii, Nowej Zelandii, Holandii, Wielkiej Brytanii a nawet w takich regionach Niemiec, w których uprawiane są winogrona.

Import

Owoce importowane są przez cały rok z Kolumbii, od grudnia do czerwca z Kenii.

Owoc

Jadalne:
cały owoc.
Niejadalne:
mocno żeberkowata, żółta do jasnobrązowej powłoka.
Zapach i smak:
orzeźwiający, jednocześnie lekko słodki i kwaskowaty.
Wielkość i kształt:
jak agrest.
Skóra:
kolory pomarańczowe, lśniąca, lekko kleista.
Miąższ:
żółty, soczysty i miękki.
Dojrzałość:
żółta skórka.
Przejrzałe owoce:
nieprzyjemnie miękkie, na powłoce ewentualnie występująca pleśń.
Niedojrzałe owoce:
zielono- żółtawe, dość kwaśne.

Zastosowanie

Spożycie na surowo lub jako dodatek do słodkich sałatek, tortów, w kompotach i konfiturach.

Przechowywanie

Aby miechunki nie zaczęły pleśnieć, należy przechowywać je w bardzo suchym miejscu.