

Owoce – Warzywa – Owoce południowe

Prawdziwe chińskie mandarynki pochodzą najprawdopodobniej z Indochin i rozpowszechniły się w Indiach, Sri Lance i Filipinach. Bardzo długo uprawiana była Chinach i Japonii, a do Europy dotarła dopiero w XIX wieku i jeszcze później do USA.
Obecnie odmiany mandarynek uprawiane są na całym świecie, a więc w krajach morza Śródziemnego, także w północnej i południowej Ameryce, Południowej Afryce, Australii, i wciąż w ich południowo-azjatyckiej ojczyźnie.
Określenie mandarynka to obecnie wspólne określenie dla różnych odmian i form uprawnych. Pospolite mandarynki są żółto-pomarańczowe, aromatyczne ale z dużą ilością pestek.
Mandarynki rosną na wiecznie zielonych ciernistych, od 2 do 8 m wysokich krzewach i drzewach. Ponieważ są dość odporne na na zimno rosną także w regionie morza Śródziemnego. Roślina ta należy do grupy obejmującej różne odmiany powstałe przez przypadkową mutację lub systematyczną hodowlę. Wszystkie te odmiany mają kilika wspólnych cech charakterystycznych: są mniejsze od pomarańczy, można je lepiej obierać ze skórki i ich 8 do 10 segmentów dają się łatwo od siebie oddzielić.
Niestety uprawa mandarynek wciąż się zmniejsza. Mimo, że owoce są aromatyczniejsze od tych nowo wyhodowanych czy krzyżówek klementynek, to zawierają w sobie dużo pestek a popyt mają tylko odmiany bezpestkowe.
Od listopada do lutego z Włoch, Maroko i Hiszpanii.
Dojrzałe owoce przechowuje się około 3 dni w temperaturze pokojowej. Mandarynki, jak wszystkie owoce cytrusowe nie dojrzewają podczas przechowywania.