Kuruba

Kuruba

Plural:
Kuruby
Rodzina:
Passiflorae – Męczennicowate
Gatunek:
Passiflora molissima

Pochodzenie

Podobnie jak wszystkie inne owoce męczennicowate kuruba pochodzi także z Ameryki Środkowej i Południowej. Ze znalezisk archeologicznych przypuszcza się, że owoce męczennicowate wywodzą się ze starych uprawnych roślin Indian.

Roślina

To pnąca roślina podobna do lian. Rosnąc na wolnym powietrzu zdobi pergole i altany. U nas spotykana jest jako roślina pokojowa. Liście podobne są do liści winorośli, a z różowych lub ciemnoczerwonych kwiatów rozwijają się długie, wiszące jak dzwonki owoce.

Uprawa

Na chłodnych, wysokich terenach And.

Import

Przez cały rok z Kolumbii i Peru.

Owoc

Jadalne:
miąższ owocowy i nasiona.
Niejadalne:
skórka.
Zapach i smak:
łagodny, korzenny, kwaskowaty, smakujący trochę jak jabłko, pomarańcz i ogórek.
Wielkość i kształt:
do 10 cm długości i 3 cm grubości.
Skóra:
lekko owłosiona, biało-zielona lub ceglano-czerwona, z grubości i twardości podobna do skórki banana.
Miąższ:
żółty do pomarańczowego, galaretowaty z dużą zawartością jadalnych pestek.
Dojrzałość:
skórka równomiernie żółta lub czerwona zaczyna się kurczyć.
Przejrzałe owoce:
nieprzyjemnie kwaśny.
Niedojrzałe owoce:
zielona skórka.

Zastosowanie

Spożycie na surowo, do kremów, sosów owocowych czy drinków.

Przechowywanie

Całe owoce można przechowywać w chłodnym miejscu około jednego tygodnia. Aby owoce dojrzały, przechowuje się w temperaturze pokojowej.