

Owoce – Warzywa – Owoce południowe

Awokado uprawiano już przed 8000 lat w Meksyku i Gwatemali. Jego nazwa wywodzi się od słowa aztecki (nahuatl) ahuakatl. Awokado zostało przywiezione przez Europejczyków do południowej Hiszpanii około 1600 roku, a w końcach XIX wieku do Kalifornii i Azji. Owoce, które dziś jemy pochodzą od trzech dawnych odmian: od tłustego z cienką skórką z terenów górzystych Meksyku, od szorstkoskórkowego typu Gwatemala z terenów górzystych Ameryki Środkowej, jak również od „chuderlawego” zachodnio- indyjskiego typu pokrytego gładką skórką z dużą pestką pochodzącego z nizin Ameryki Środkowej.
Awokado rośnie na drzewach o wysokości 10 do 20 m. Drzewo pokryte jest niebiesko- zielonymi, mocno żylastymi liśćmi, co jest znakiem pokrewieństwa awokado z roślinami wawrzynowatymi. Na plantacjach uprawnych drzewa sięgają wysokości około 5 m, co upraszcza późniejsze zbiory. Małe żółtawozielone kwiaty tworzą gęste wiechy, ich liczba jest tak duża, że średnio na około 5000 kwiatów powstaje tylko jeden owoc. Avocado to owoc pestkowy, podobnie jak morela, z jedną dużą pestką. W zależności od odmian ich wielkość może sięgać 20 cm.
Na terenach tropikalnych i subtropikalnych w zależności od odmiany: awokado meksykańskie wytrzymuje temperaturę nawet do -3 °C i rośnie również w regionie Morza Śródziemnego, natomiast wschodnio indyjski gatunek potrzebuje tropikalnych temperatur. Drzewa są bardzo wytrzymałe na wszelkiego rodzaju szkodniki, także przy uprawach nie jest potrzebne stosowanie środków chroniących. Owoc, w zależności od odmiany, można zbierać w 9-tym do 18-tym miesiącu po zakwitnięciu, wtedy jest już dojrzały, ale jeszcze twardy.
Przez cały rok ze wszystkich kontynentów.
Surowe gotowe do zjedzenia z cytryną, pieprzem i solą, do słodkich sałatek, zmiksowany jako krem lub drink oraz ewentualnie krótko podgrzany jako zupa.
Holenderska nazwa likieru jajecznego — Avokaat — pochodzi od awokado. Indianie robili z awokado kremowo- śmietankowy likier, a Europejczycy musieli zastąpić ten tropikalny owoc jajkiem.